Młoda studentka Diya Livska żyje swoją pasją do tańca. Wkrótce jeden wieczór w ulubionym klubie podpala świat, jaki znała. Spotkanie z pełnym mrocznego pożądania żołnierzem z Germanii to dopiero początek – wybucha wojna przyszłości, a jej ojczyzna jest okupowana. 

Czy ktoś ją ocali? I jaka będzie tego cena? 

W swym intymnym pamiętniku bohaterka stawia pytanie, które nie da Ci spokoju: czy miłość ma moc, by pokonać przemoc?

To opowieść o pulsującej namiętności, która rodzi się na gruzach wojny, o erotyce splatającej się z dramatem i o niebezpiecznie cienkiej granicy między uczuciem a zniewoleniem. 

Gdy wchodziłam do klubu, z towarzyszką lub bez, od razu lądowałam na parkiecie. Nigdy, przenigdy nie zdarzyło się, żebym podpierała ścianę. Gdy powietrze pulsowało muzyką, wirowałam w jej rytmie, oddając się bez reszty mojej pasji do tańca. Z dudniących głośników zwyczajowo leciały westerskie przeboje disco poprzetykane sporadycznie wolniejszymi kawałkami, które sprzyjały łączeniu się w pary…

– Nic się pani nie stało? – Nieznajomy znowu patrzył na mnie tymi niesamowitymi jasnoniebieskimi oczami, zachowując poważną minę.

Mówił po westersku z wyraźnym germańskim akcentem. W tym jego spojrzeniu było coś tajemniczego, coś się tam czaiło, ale nie mogłam oderwać wzroku i trzeźwo pomyśleć.

– Nie, nie… To ja przepraszam – odrzekłam całkiem zmieszana. – To ja przypadkowo…

– Nie ma przypadków – zawyrokował mężczyzna, intensywnie patrząc się na mnie.

– Z moich źródeł wiem, że niedługo coś się wydarzy – ostrzegła mnie. – I mam tu na myśli politykę. Pamiętaj, żeby nie próbować opuszczać wtedy klubu. Na zewnątrz będzie śmiertelnie niebezpiecznie. W razie czego będziesz moją prawą ręką. Więcej na razie nie mogę ci powiedzieć.

Ponownie wyciągnął dłoń, by pomóc mi wstać z sofy. Następnie wyjął z kieszeni spodni białą chusteczkę z materiału i dotknął nią mojej rany przy ustach. Poczułam muśnięcie opuszka jego palca na policzku. 

– Zatrzymaj ją – powiedział łagodnie, a jego oczy wyrażały szczerą troskę. – A teraz idź już.

Uciszył mnie żarliwym pocałunkiem. 

– Ciii… mój aniołeczku – wyszeptał mi do ucha i znowu zagłębił się w moje usta.

– Mmm – To był jedyny możliwy odgłos, który mogłam z siebie wydobyć, gdy się całowaliśmy i kochaliśmy jednocześnie. 

Wypełniał mnie całkowicie. Gdy mnie brał, nasze ciała stały się jednością, a ja zupełnie straciłam poczucie czasu.

Nagle we mnie wszedł. Wygięłam się do tyłu, a on chwycił mnie mocno za biodra i rytmicznie kołysał. Coraz trudniej było mi się skupić na czytaniu, ale nie pozwalał mi przerwać:

– Kotku, nie przestawaj – mruczał. – Twój cudowny głos niesamowicie mnie podnieca. Czytaj głośniej!

 Coraz bardziej plątałam się w słowach i coraz intensywniej podskakiwałam na nim…

– Cały czas całowaliśmy się namiętnie, a twoje usta miały smak słonej bryzy. Szeptałem ci różne pożądliwe słowa do ucha, a ty chichotałaś. Gdy dotarliśmy na miejsce, byłem napalony na ciebie i pragnąłem kochać się trochę ostrzej… Dlatego opuściłem cię na piasek, rozkazując: „Na kolana!”.

Jego świdrujące spojrzenie pełne szaleństwa sprawiało, że w głowie miałam absolutny chaos.

– Nie… Nie mogę… zdradzić Teo! – zawołałam płaczliwie. 

Słysząc to, roześmiał się gardłowo.

– Ty głuptasku… To ja właśnie go zdradzam! – syczał diabolicznie – Zakazany owoc smakuje najlepiej.

Natomiast Teo nagle wstał i odwrócił się plecami do nas. Ledwie słyszalnie pociągnął nosem. Wiedziałam, że płacze.

– Zaraz wrócę – powiedział drżącym głosem. Pośpiesznie ruszył do drzwi i wyszedł. 

Eva spojrzała na mnie pytająco.

– Dajmy mu czas – powiedziałam, patrząc zamyślona za nim.

Nazywam się Sara Blinkert.
Piszę historie dla kobiet, które czują intensywniej
i nie boją się pragnąć.

Moje opowieści pulsują erotyką splecioną z dramatem
‒ bo pożądanie rzadko bywa przewidywalne,
a emocje nigdy nie są czarno-białe.

Znajdziesz tu historie o namiętności
i o wyborach, które zostaną z Tobą na długo.

Jestem autorką erotyka „Kronikarka”
‒ historii napisanej dla kobiet,
które chcą czuć, przeżywać
i zanurzać się w emocjach bez wstydu i cenzury.

Jeśli szukasz literatury,
która porusza, rozpala i zostawia ślad
‒ jesteś u siebie.